Annelik duygusu fıtri, evrensel, annelik halleri tüm yaratılmışlarda bir bütün… Sokakta ağlayan bir çocuğun sesine ani bir refleksle irkilmeyen anne yok gibidir. Anne diyen veya ağlayan çocukların sesi hep birbirine benzer. Çocuğunuz nerede olursa olsun, siz nerde olursanız olun annelik duygusuyla ürperirsiniz ağlayan kendi çocuğunuzmuş gibi. Çocuğunuzla aranızda şehirler de olsa bu böyledir. Annelik duygusu tüm çocuk sesleri karşısında harekete geçen bir reflekstir.  Önleyemezsiniz, durduramazsınız.

 Ne zaman küçük bir çocuğun öldürüldüğü haberini duysam küçük elleri, ayakları, masum yüzü çepeçevre kuşatıyor tüm benliğimi. Kana bulanmış saçlarından kan bulaşıyor ellerime... “Bi eyyi zenbin kutilet” “Hangi suçtan öldürüldüğü sorulduğu zaman!”  Cevabınız var mı? Onlarca yıldır iki ateş arasında hiçbir dahli yokken kurşunlanan, bombayla bedeni parçalanan küçük bedenlere dair sözümüz, mazeretimiz, teselli cümlemiz var mı? Batmanda iki ateş arasında kalan 8 aylık hamile Mizgin Doru ve 4 yaşındaki kızı öldü. Sezaryenle alınan bebeğin ise bu kaos ortamında bir günlük bir ömrü oldu.  Şimdi geride kalan en büyüğü 5. Sınıf öğrencisi 3 çocuğa mı yanalım, annesiyle yan yana gömülen 4 yaşındaki küçük kıza mı? Bir günlük ömrü olan bebeğe mi? Şimdi geride kalanların en küçüğü ilköğetim 1. Sınıf öğrencisi. Bir anne olarak aklıma hemen okula giderlerken saçlarını kim tarar bundan böyle, yemeklerini kim yapar, okuldan döndüklerinde gülerek karşılayan biri olur mu? Gibi sorular üşüşüyor bir bir. Kendi küçük kızlarımızın taleplerinden esinlenilmiş naz ve niyazlar dizisi  geçit yapıyor bir bir… Ve gayet insani olan bu sorular bile, bu ortamda bir lüksün ifadesine dönüşüyor.  İstisnasız her küçük çocuğun hak ettiği lüksün. Küçük kızların ölümü anne yüreklerine ateş olup düşüyor. PKK’yı Kürtlerden, orduyu Türklerden ayrı görmeyen bir kamplaşma var.  Her iki taraftan da birileri bu ateşe odun taşıyor, körüklüyor kini, nefreti, öfkeyi çağırıyor. Yürekleri katılaştıran, aklın , iradenin insanlığın bertaraf edildiği bir öfke ateşine benzin döküyor. Bu ateş hepimize dokunacak bir ateş. Öfke söyleminin, hamasetin gidenleri geri getirmeyeceği gibi yeni gidenlerin olmasına da engel olmayacağı söylemlerin, kutuplaşmaların kimseye bu güne kadar faydası olmadı olmayacak. Taraflar kartlarını masum insanların kanı üstüne oynuyor. Zulmeden dininden de olsa zulmeden ırkından da olsa, zulmeden öz kardeşinden de olsa meylettiğinde dokunacak bir ateş git gide büyüyor. İki ateş arasında olan salt siviller değil, insanlığın vicdanı da iki ateş arasında. Hamasete değil, hakikat adına söylenmiş sözlere ihtiyaç var.  

"ÖZGÜN BİR TECRÜBE"

 Özgün Duruş ailesi ile 9 aylık bir birlikteliği ve tecrübeyi paylaştık. Olanda hayır vardır diyerek ortaya konulmuş emeklerin hayırlara vesile olmasını temenni eder Özgün Duruş çalışanlarına ve okuyucularına bize yol arkadaşlıkları için sonsuz teşekkürü bir borç biliriz.

04.10.2011

Bu makale 835 kez okundu...