Site içi arama :
Gündem Üstü
Haftanın Anketi
Büşra Çokal
Bir Garip Aralık
Email: busra67-91@hotmail.com



  Aralık, her yıl daha karanlık, daha soğuk geçiyor. Her Aralıkta unutamadığımız, unutturmayacağımız katliamların sayısı her sene artıyor. Bense, geçmişten ders alıp devam etmek yerine tarihin tekerrür ettiğini ispatlamak için çabalandığını düşünmeye başlıyorum. Elime bir bardak demli çay alıp, kalemime anlatıyor, kâğıda gözyaşlarımı döküyorum.

  Aralık dedim ya gerçekten tam bir kış ayı artık. Soğuk, çok soğuk… Ne sıcak sobalar ısıtabiliyor, ne de sıcacık battaniye insanı. Çünkü ruhumuz üşüyor artık. Aralık dendiğinde bir duruyoruz, bir hüzün kaplıyor ruhumuzu, hatırlıyoruz. Unutmak nimetinin değerini yâd ediyoruz hep birlikte ama olmuyor unutulmuyor. Ne gördüklerimizi unutabiliyoruz ne de bizlere anlatılanları. Aralık dendiğinde bir duruyoruz hep birlikte. Maraş diyor duruyor, hayata dönüş diyor duruyor ve Roboski diyor duruyoruz. Ve biz dururken Suriye’de bir çocuk daha hayata gözlerini yumuyor, Bahreyn’de bir anne daha feryat figan ediyor yavrusunun kanlar içindeki cesedi başında. Biz duruyoruz ama öldürmeye devam ediyorlar dört bir taraftan. Hep aynı şeyler oluyor yeryüzünde; Birileri öldürüyor, diğerleri ağlıyor, sonra biri çıkıp daha çok öldürüyor, daha az öldüren onu kınıyor, sonra bak ben nasıl öldürüyorum dermişçesine bir kez daha öldürüyor… Yaşamak için gönderildiğimiz dünyada öldürme yarışına giriyorlar bizleri. Ama hep bizleri öldürüyorlar. Sanki devler kendi aralarında kavga ediyor sonra gelip hırslarını bizden çıkarıyorlar. Hep masumlar arada kalıyor, kurşuna diziliyor, bombalanıyor ve hep çocuklar öldürülüyor.

  Biz Aralıkta daha çok üşüyoruz, çünkü daha çok çocuk öldürülüyor. Biz Aralıkta daha çok üşüyoruz, çünkü kimse görmüyor öldürülenleri, kimse dur demiyor. Söze gelince dursun istiyor herkes bu döngü, ölmesin kimse diyorlar ama onlar böyle dedikçe daha çok ölüyoruz. Dur! Diyenler kavgaya giriyor bu kez. Sonra bir bakmışız daha çok ölsünler diye çabalamaya başlamışlar. Birine dur diyor, karşı tarafa silah gönderiyorlar. Sen dur diğeri daha çok vursun…

  Biz Aralıkta daha çok öldürülüyoruz. Otobüse binmeden son kez sigaradan bir nefes çekmek misali Aralıkta ne kadar öldürsem kardır diye bakıyorlar. Bizleri öldürüyor ardından havai fişeklerle kutlamalar yapıyorlar. Dev bütçeler ayırıyorlar bu kutlamalar için. Ne kadar büyük, ne kadar görkemli olursa o kadar kapatacak öldürülenlerin üzerini diye zannediyorlar sanki. Bir tarafta öldürüyor diğer tarafta şarkılar söyleyip dans ediyorlar. Ve Aralık; katliam ve kutlama ayı oluyor…

  Bizler, öldürülenlerin ardında bırakılıp her an vicdanları öldürülmeye çalışılan bizler, Aralıkta daha çok üşüyor, daha çok üşüdükçe de daha yüksek sesle diyoruz ki;

Asla! Asla, unutmayacağız. Ne Maraş’ı, ne hayata dönüş operasyonu olarak isimlendirip yakıp yıktığınız cezaevlerini, mahkûmları, ne de Roboski’yi. Unutmayacağız ve unutturmayacağız! Gözlerimizi kapatmayacağız, ne Suriye’ye, ne Filistin’e, ne de Bahreyn’e. Ayırt etmeyeceğiz, ne öldürülenin kimliğini, ne de öldürenin.

22.12.2012

Bu makale 2426 kez okundu...

Yorumlar Toplam Yorum Yapılmış
    Bu Yazı İçin Henüz Yorum Yapılmamış
Günün Yazısı

Günün Yazısını okumak için tıklayınız...

Bugünkü Gazete Manşetleri
İKTİBASLAR
Link Bankası